Putto

MRA 5169, rzeźba w drewnie lipowym, wysokość 70 cm, szerokość 28, XVIII w.

Opis: Pełnoplastyczna rzeźba z barokowego ołtarza, przedstawia aniołka w pozycji siedzącej. Ciało ujęte w dynamicznym ruchu. Tors lekko przegięty w lewo, główka mocno odchylona w prawo zwrócona ku gurze. Na twarzy zaznaczają się wydatny noc, podbródek, pełne usta, szeroko otwarte oczy, wokół twarzy krótkie falujące loki. Obie ręce wzniesione skierowane w prawo, nogi w lewo. Na biodrach falująca draperia. Odwrocie rzeźby opracowane rzeźbiarsko.

Stan zachowania: Widoczne ubytki snycerki – brak palców stóp i palców prawej dłoni, brak lewej dłoni, nie zachował się fragment draperii. Warstwa malarska i złocenia zachowane w około 60%. Liczne ubytki zaprawy i warstwy malarskiej, wtórne warstwy retuszy wykonane impastowo naniesione szarą farbą, zabrudzenia powierzchniowe i degradacja drewna na skutek ataku drewnojadów.

Pochodzenie: Kościół garnizonowy w Rzeszowie dla wewnętrznego urządzenia około roku 1925 otrzymał ze Lwowa przypuszczalnie z kościoła Św. Mikołaja kilka ołtarzy razem z figurami. Pewną ilość figur i elementów użyto do urządzenia rzeszowskiego kościoła, resztę w 1939 roku proboszcz oddał do Muzeum Ziemi Rzeszowskiej, wraz z tym opisywane putto.