Putto

MRA 5142, rzeźba w drewnie lipowym, wysokość 75 cm, szerokość 34 cm, XVIII w.

Opis: Pełnoplastyczna rzeźba z barokowego ołtarza przedstawia pulchnego aniołka w pozycji

siedzącej. Tors i głowa zwrócone w lewo, twarz pełna, o regularnych rysach, okolona lokami. Postać ujęta w dynamicznym ruchu. Ręce wzniesione, obcięte powyżej łokci, lewa noga uniesiona w kolanie, druga ukośnie opuszczona. Na biodrach obfita draperia. Tył rzeźby sumarycznie opracowany.

Stan zachowania: Ślady zaawansowanego ataku drewnojadów, nastąpiła silna degradacja struktury drewna. Rzeźba silnie zabrudzona. Ubytki snycerki – brakuje prawego ramienia, nie zachowała się prawa stopa i palec lewej stopy; brakująca lewa ręka wymaga przymocowania. Widoczne dwie sukcesywne warstwy polichromii, wierzchnia w kolorze bieli, wcześniejsza utrzymana w realistycznej konwencji; na draperii ślady złoceń. Grunt i warstwa malarska zachowane w około70%, adhezja warstw uległa zaburzeniu – liczne odspojenia polichromii od drewna.

Pochodzenie: Kościół garnizonowy w Rzeszowie otrzymał około roku 1925 (przypuszczalnie z lwowskiego kościoła Św. Mikołaja) kilka ołtarzy z polichromowanymi figurami. Pewną ilość rzeźb i elementów użyto do urządzenia rzeszowskiego kościoła, resztę w 1939 roku przekazano Muzeum Ziemi Rzeszowskiej.


RZEŹBA PRZED KONSERWACJĄ:


RZEŹBA W TRAKCIE KONSERWACJI:


RZEŹBA PO KONSERWACJI: