Putto

MRA 4175, rzeźba w drewnie lipowym, wysokość 69 cm, XVIII w.

Opis: Pełnoplastyczna rzeźba z ołtarza przedstawia wzlatującego aniołka. Tors o wydatnym brzuszku, przez który przebiega pas draperii, spływającej na lewą nogę. Głowa lekko odchylona w lewo, fryzura z bujnych loków układających się wokół wysokiego czoła, pełna twarz z podbródkami, mały nosek, rozchylone usta, otwarte oczy, ekspresyjny wyraz twarzy.

Tył rzeźby opracowany sumarycznie.

Stan zachowania: Stan zachowania: Rzeźba bardzo silnie zabrudzona, widoczna degradacja drewna na skutek ataku drewnojadów. Ubytki snycerki – brak ramion i dłoni, obu stóp, lewa noga nie zachowała się od kolana w dół. Widoczne spękania wzdłuż kierunku włókien (w centralnej części brzuszka i z tyłu głowy). Grunt i biała warstwa malarska zachowane wokoło 30%, adhezja polichromii do drewna uległa zaburzeniu, być może na skutek niewłaściwych warunków przechowywania.

Pochodzenie: Kościół garnizonowy w Rzeszowie dla wewnętrznego urządzenia około roku 1925 otrzymał ze Lwowa przypuszczalnie z kościoła Św. Mikołaja kilka ołtarzy razem z figurami. Pewną ilość figur i elementów użyto do urządzenia rzeszowskiego kościoła, resztę w 1939 roku proboszcz oddał do Muzeum Ziemi Rzeszowskiej, wraz z tym opisywane putto.