Fortepian z wytwórni Ignacego Pleyela

Lokalizacja: Muzeum Podkarpackie w Krośnie
Kategoria: historia, instrument
Datowanie zabytku:1855-1862 r.
Technika/materiał: drewno, kość słoniowa
Wymiary: 210 x 131 (67) x 86 cm

Krośnieński Pleyel opatrzony numerem seryjnym 32490 ma wspaniałą mahoniowo-palisandrową obudowę skrzyni oraz oryginalne instrumentarium strunowe (został wyposażony w angielską mechanikę repetycyjną o pojedynczym wymyku, wielowarstwowe, skórzano – filcowe główki młotków, naciąg prostostrunny i półmetalową ramę). Klawiatura pokryta jest kością słoniową. Celuloidowa plakieta znad klawiatury prezentuje oznakowanie firmy oraz wykaz medali, którymi uhonorowano ten model fortepianu na międzynarodowych wystawach. Na nakrywie korpusu znajduje się wyjątkowy dowód tych nagród – mosiężna replika wyróżnienia, jakie otrzymał ten instrument na Wystawie Światowej w Paryżu w 1855 r. Drugi medalion umieszczony w kontrstrojnicy fortepianu potwierdza fakt sprowadzenia instrumentu do Polski przez słynnego importera Hermana Grossmana. Krośnieński Pleyel jest jednym z trzech najstarszych instrumentów tej marki w Polsce. Jest on też wspaniałym przykładem nierzadkiej współpracy, partnerstwa miedzy dwoma mistrzami twórczej profesji – producenta fortepianu i wybitnego pianisty. Wyprodukowany został między 1855 a 1860 rokiem, w paryskiej manufakturze Ignacego Pleyela, zarządzanej przez syna konstruktora – Camille’a, przyjaciela Fryderyka Chopina, któremu dostarczano na każde niemal skinienie nowe modele instrumentu do gry i oceny. Nasz genialny wirtuoz z kolei polecał fortepiany Pleyela swoim przyjaciołom i uczniom. Swoistym „dziękczynieniem” i dowodem tej niezwykłej więzi, łączącej twórców są 24 Preludia op. 28, które Chopin dedykował Pleyelowi właśnie. Po rewitalizacji przeprowadzonej w 1999 r. krośnieński fortepian Pleyela jest jedynym w pełni sprawnym, czynnym muzycznie i zachowanym integralnie instrumentem, pozostającym w ścisłym związku z epoką chopinowską.