Skrzynia wianna

Lokalizacja: Muzeum Regionalne w Stalowej Woli
Kategoria: etnografia, meble, sztuka ludowa, rzemiosło
Datowanie zabytku: 1904 r.
Miejsce pochodzenia/powstania: Turbia, woj. podkarpackie
Technika/materiał: wyrób rzemieślniczy, stolarstwo, drewno, okucia żelazne
Wymiary: wys.: 86 cm, szer.: 54 cm, dł.: 108 cm,

Skrzynia wianna z Turbi jest przykładem warsztatu sokołowskiego (Sokołów Młp.). Pudło skrzyni zbite jest z desek i wsparte na czterech trapezowatych nogach, do których przymocowane są drewniane kółka, służące do przesuwania mebla. W górnej części, skrzynia zaopatrzona jest w płaskie wieko mocowane na zawiasach. W kolorystyce całej skrzyni przeważają dwa odcienie brązu. Na jaśniejszym tle wyodrębniono pole zdobnicze za pomocą szerokiego pasa o kontrastującym kolorze ciemniejszego brązu, obwiedzionego cienką, białą linią. Okazałe zdobienie skrzyni znajduje się na licu i wieku, z centralnie umieszczonym motywem kwiatowym. Kwiaty przedstawione na zielonym tle są uproszczone i zgeometryzowane, w kolorach: białym i czerwonym. Wieko skrzyni również zdobi dekoracja analogiczna do tej z przedniej części skrzyni. Skrzynia dodatkowo zaopatrzona jest w żelazny zamek na klucz oraz żelazną klamrę do zamykania jej na kłódkę.
Skrzynia wianna była w XIX w. i pocz. XX w. ozdobą izb wiejskich. Przechowywano w niej zazwyczaj wiano panny, oraz cenne dla kobiety ubrania i dodatki do stroju, także dokumenty. Z czasem straciła na znaczeniu i z izby trafiała zazwyczaj do komory. Po II wojnie światowej w nowym budownictwie nie znalazła miejsca w domostwach wiejskich, dlatego niejednokrotnie przenoszono ją do budynków gospodarczych, czasem wykorzystując jako pojemnik gospodarczy.