Basy ze smykiem


Lokalizacja: Muzeum Etnograficzne w Rzeszowie
Kategoria: etnografia, instrumenty
Datowanie zabytku: ok. 1947 r.
Miejsce pochodzenia/powstania: okolice Mielca
Technika/materiał: wyrób rzemieślniczy
Wymiary: wys:160 cm; wysokość boczków:9,5 cm

Basy zostały wykonane przez nieznanego rzemieślnika, prawdopodobnie z okolic Mielca. Dolna płyta rezonansowa jest wykonana zasadniczo z jednego kawałka drewna z dosztukowanymi niewielkimi fragmentami po obu stronach w najszerszej części płyty. Górna płyta jest wykonana z dwóch symetrycznych kawałków drewna. Na płycie wycięte są dwa efy. Boki nie są wyginane lecz wycięte i łączone z fragmentów za pomocą kleju i gwoździ. Szyjka, komora kołkowa i ślimak wykonane są z jednego kawałka drewna. Na szyjce naklejona jest podstrunnica pokryta czarną farbą. Strunnik wycięty jest z drewna i pomalowany na czarno, wyryta jest na nim data „1947” i stylizowany ornament roślinny. Podstawek jest drewniany, niemalowany.Basy mają trzy struny, zrobione z drutu izolowanego czerwonym plastikiem. Cały instrument (z wyjątkiem wyróżnionych części) pokryty jest mahoniową bejcą. Z jednej strony do szyjki, a z drugiej do nóżki basów przymocowany jest parciany pasek, który służył do ich przenoszenia.

Smyczek o dł. 49 cm jest drewniany, niemalowany. Karafułka połączona jest z drzewcem za pomocą drutu. Do zmiany napięcia włosia służą drewniane karby na drzewcu. Włosie końskie, czarne, przymocowane jest do karafułki za pomocą gwoździ i kawałka skóry. W górnej części smyka włosie poskręcane jest drutem miedzianym i przymocowane do drzewca za pomocą gwoździ.


Nazwa pełna: Oberek
Lokalizacja: Muzeum Etnograficzne w Rzeszowie
Kategoria: folklor muzyczny
Datowanie: ok. 1960
Miejsce pochodzenia: Bieśnik
Grają: Jan Kanty Kowalski (skrzypce) z żoną Kunegundą (basy)